ben yazmayı seviyorum aslında..hani yazdıklarım herzaman anlık gelişimleri diil haaytımın...zamanında içimde tuttuklarım...kovaladıklarım..zamanla oluşmuş..oluşamamış..oluşmadan dalından koparılmış..hani nası desem bu yazıda bahsedilen yer zaman ve duygular gerçek diildir ve bi okadar da gerçektir...
31 yaşındayım (hassittir) ve yaşadıkalrıma insanalrın yaşadıklarına ve okudukarıma dayanarak söylüyorum insanlar kör...kalbiyle gören gözünü kullanmıyo gözüyle gören kalbini kullanmıyo ikisindende kullanan bocalayıp duruyo...her yaşayana kendı derdi çok...asla düşünmüyo acılar çektiğini düşnürken kimleri acı içinde bıraktığını....en çok o acı çekiyo en çok tanrıya onun ihtiyacı var..herkes onu duysun ..her kapı ona açılsın istiyo..sanıyoki bıçak bitek onu kesiyo....söylicek çok sözüm var aslında yeri yurdu belli olan bi o kadarda bellı olmayan..üstüne alınıcakalrın utanıcağı alınmıcakların tanrıya havale bırakılıcaağı alakası olmayanların kulana küpe yapıcaa :) ama değmesi gerek ya biyerde bi uğraşının ...değmez insanlarla boğuşmaya gücüm yok..yerse yemezse meselesi diil aslında hayat yer de yedirirde...bugün ben yediririm yarın biri bana yedirir haklıysa oturur afiyetle yerim utanmam...ama iştesi var işte :)...bunun erkeği kadını yok...aşk diiil burda söz konusu olan hemen bi taraflara yormayın..birilerine atmayın cümleleri ...insanlık sadece..içinden aşkta geçebilir başka şeylerde ama ana konu insan olmak sade-ce....zor işler bunlar her babayiğitin her hatun kişinin altın kalkamıca elini kalbine koyup farkındalığını arttıramıcağı..hadi arttırdı diyelim..bu farkındalık sonucu zor da olsa herşeyi olması gerektiği gibi kılamıııcağı....bencilliğe yer yok insan olabilme çabasında.....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder