herşey güsel olsunn

   vedalardan hiç hoşlanmam...çocukluğumdan beridir bu böylee...istanbula babamın işi yüzünden taşındığımdız günden itibaren dahil oldu vedalar hayatıma...ilk veda etmek zorunda kaldığım ve çok üzüldüğüm insanalr özgün ve annesi türkan teyzemdi...onalrı her görmeye gidişimizin dönüşünde beni inanılmaz bi kalp kırıklığı neden gitmek zorunda olduğumuzu anlayamama hali..ve peşi sıra boğuk hıçkırıklarla bezenmiş katılmaylaa son rötuşu yapılmış bi ağlama silsilesi alır giderdi.....böyle böyle küçüklüğümden beri bi şekilde hayatımda oldu vedalar...kimisi iyi geldi kimisi hiç gelmedi...kimisi olmalıydı kimisi çok erkendi...şuanda içinde olduğum veda aslında en güzeli en verimlisi...bizim evdeki sarışın gitti...hemde aşçı olmaya o minicik boyuyla minicik elleriyle dahada güzel mamalar yapmaya...ama sanki parçam gitti..çocum olsa bu kadar üzülürdüm sanki...yine aynı sulugözler..boğazda ince bi düğüm..yalandan bir gülümseme..sümüklerde bi akışkanlık arasında ellerimizi veda için salladık bu sefer kavuşma zamanına kadar...

      ıyı olucak biliyorum herşey....aynı kalırmı bilmem taşlar ama daha iyi olucak biliyorum aynı kalmasadaa ..olması gerektiği gibi ....gerçekten yerli yerinde..yerleşmesi gereken yerde....herşey güsel olsun senin için minik sarışın...sonnada yuvana ve bize geri dön...