buralarda dursun ... kaybolmasın istedim..
sana hoşça kal demeye geldim....bunca yorgunluk bunca kırgınlık varken ellerimde...b-aşka seçenek kalmıyo bende ....
sana hoşça kal demeye geldim....nefes alamıyorum!!!! yenmiş tırnaklarım çaresizliğimi anlatmaya yetmiyo...sevgisizliğinle öldürüyosun beni....
sana hoşça kal demeye geldim....geldim çünkü içime atmaktan yoruldum...söylemeden gidemezdim..kendimi eksik hissetmekten ve seni tamamlayamamaktan azaldım...eksik hissetmekten kırıldım...
sana hoşça kal demeye geldim....artık bi başkasının çaresizliği olmak istemiyorum ..istemiyorum alışkanlıktan yanında uyumak bi duvara sarılmak.....
sana hoşça kal demeye geldim...onca kırgınlığın ardından gözlerine bakıcak sevgiyi bulamıyorum kendimde...bilmiyorum hep bu kadar mutsuz muyduk?...yada en son ne zaman mutlu olduk???......saatlerce telefon beklediğimi hatırlıyorum senden bi dakika daha fazla sesini duyabilmek için saçmaladığımı...sandım ki zamanla düzelir herşey..ama zamanın bunu bize bırakıcağını hiç düşünmemiştim....eee ne demiş şair -zamana bırakmak diil zamanla bırakmamak lazım_ .................yapamadım......tek başına bizi tutamadım....bu defa sensizliği üstüme giymeye hazırım..inan bana karşında savunmasız çırılçıplak kalmaktan daha az acıtıcak canımı..yorgun ellerim tek başına üşücek şimdi..artık rahatsız etmicek kabuslarımdan uyanışım seni....son kez oturuyorum bu koltukta...artık beni unuttuğun zamanların telefon bekleme sancıları yok!!!! bu masada son kez içilicek kahveler..pazar kahvaltıları tek başına....o çok sevdiğimiz şarkıyı...o çok sevdiğimiz şarkıyı...unuttum gitti..unuttum gitti ..unuttum gittiii...
uzuun ve yalnız yürüyüşler hayal ediyorum şimdi...derin deriiin nefesler ...koşuşturmalardan uzak tek başına bir hayat...biliyorum kolay olmıcak onca alışkanlığın ardından...ama bana kolay olan bişey söylesene...yaaa sahi söylesene beni bu kadar yalnız bıraktığnı hiç fark etmedin mi????
sana hoşça kal demeye geldim...seninle olmak seninle kalmak adına bütün benliğimden vazgeçiyodum bi bilsen...kendimi tanıyamıyodum ..aynada gördüğüm yüzün altındaki ruh bana ait diildi artık...biliyodum bu bulutlar bi rüzgarla dağılıp giderdi...ben fırtınayla gelenleri engelleyemiyodum...oysa ölesiye isterdim birbirimizi değiştirmeden sevebilmeyi seninle olmak benimle kalmak adına değişmemeyi başarabilmeyi...
sana hoşça kal demeye geldim....artık sevemiyorum seni...ama ...ama en çok gülüşünü özlicem biliyo musun...o sıcacık gülüşünü...keşke cebime koyup gidebilseydim gülüşünü.....
-dedi!!! ve gitti....nerden çıktı şimdi bu hoşça kalmak...bugün..bugün tam 3 yıl oldu gideli...ama ben hala öğrenemedim nasıl hoşça kalınır sensiz ..gülüşüm cebinde...kalbim kırık dökük yerlerde..oysa..oysa ne çok sevdim seni...biraz yorgundum gösteremedim heralde....
bu acıyı göğüs kafesimde...karın boşluğumda..ensemde...beni öptüğün o ilk yerde derinlerde hissediyorum......peki...peki o zaman sende hoşça kal!!!!!!
kocaman bi yumru boğazımda herşeyin düzeliceğini fısıldayan o sesi kovalıyorum
kadın:Ezel Erkman
kalp:Ilgaz Erdag Arslan
fotoğraf:Murat Turgut
