1 Eylül 2016 Perşembe
iyi ki varsın.....
Saat 21 58...kulağımda demet evgar -ceylan ertem-irem candar -kalben gibi bi yığın güzel kadının sesi....dudaklarımdan çıkan duman gül nane..nargilesiz olmaz tabi :)...farketmeden ..farketmeden..farketmeden...senin olmuşum...diyo tam bu sırada demet evgar...
geceyi gündüzden daha çok sevmişimdir hep....bu yüzdendir perdelerimi gündüz de açmayışımın sebebi...gündüz de mutsuz olmayı bildiğimden ..sıkıntıyı sadece geceye yüklemediğimden..gece mutlu olmayı da bilenlerdenim...daha doğrusu mutsuzluğun sadece bi duble rakıya ...bi bardak votkaya ..bi kadeh şaraba diil ..bi bardak çaya. beş adet zeytine..bi kase çorbaya ..kocaman bi kahkahaya bile eşlik ettiğini bildiğimdendir gündüzü geceden ayrı tutamayışım...
ölse haberi olmıcak insanlara kırıldım hep....daha doğrusu kırılmışım hep....ben bi bakışımdan bi susuşumdan bin cümlemi anlar zannederken...suskunluğumu bile farkedemeyen insanları önemsemişim hayatımda....sonra yokken var olup ...neden artık olamadığını anlattığım zaman yeniden var olmam için hiç çaba sarfetmeyip hemen kabullenen üstelik bunu beni çooook özlediğini söylerken yapan çocukluğumdan kalma insanlar için yıpratmışım zamanında kendimi...bide üstüne giderken hayatımı hiç ummadığım biyerden yeniden alt üst eden ve bundan haberi bile olmayan...kırgınlığımı bin kat arttırmış insanlara kırılmışım....(sakin sade böyle en iyisi ...demli dingin boş inanki ötesi...kim ..söyle kim yazılanı silebilir ki...diyo sertab yazdıklarıma eşlik ederken)
hayatımda herşeyi doğru yaptım ben diyemem...en basiti cümlelerim devrik benim..yazım hatalarım var..söylediğim gibi yazmayı seviyorum....hem zaten kim diyebilir ki...sütten çıkmış ak kaşık diiliz hiç birimiz..ama önemli olan çıktığın sütü temiz bırakmak diil mi zaten.... canım dediğini canın yapmak..dostum dediğini öyle bırakmak...sevgilerimizi zaman aşımına uğratmamak...bugün bütün bi gün aklımı kurcalayan nazımın yazdığı cümle gibi zamana bırakmak diil zamanla bırakmamak ...zamanın belki de bize bıraktığını düşünüp... hatırlamak ..savaşmak..zamanında sahip olduğun kahkahaları ..mutlu anları...mutsuz anları..onca yaşanmış anıyı böyle tek başına hatırlamak yerine..birlikte bi kahve eşliğinde ..bi yudum rakıda ..gülerek ..ağlayarak birlikte hatırlamak yeniden yenilerini yazmak için zamana bırakmamak ...bu yüzdendir yakınımda sandığım insanları canım dediğim ..annem babam ailem yaptığım insanları hayatımdan çıkartmamak adına kendimi kırmalarım..kendimi parçalamalarım...iyi günlerinde o fotoğraf karesinde olmama raamen kötü günlerinde bi telefonla yanlarına koşmalarım...gözlerindeki mutsuzluğu onlar söylemeden anlamalarım..onca kırgınlığımı..acımı.. tek başıma iyileştirmeye çalışırken...o mutlu fotoğraftaki kimse onların yaralarına bandaj olamadığından..olmııcağından...yada olmak istemiceenden...sessizliklerindeki cümleleri anlamalarım ve onlar için bişiler yapmaya çalışmalarım...
İŞTE BUNCA KIRGINLIKTANDIR İNSANSIZLIĞIM.....
sizin antisosyal olarak nitelendirdiğiniz ama benim bilerek seçtiğim.....siz beni daha fazla kırmayın...siz beni daha fazla incitmeyin ...siz beni daha fazla ..fazla..fazla...................işte bu yüzdendir benim yalnızlığım....bu yüzdendir hayatımdaki bi iki dosdoğru dosta yer açmalarım...onların fotoğraflarında yer almalarım...varlığına şükretmelerim...
ben artık biliyorum ...insana kendinden başka kimseden fayda yok....bu yüzden diyorum ki iyiki varsın içimdeki çocuk zep...iyiki her sabah mutlu ve enerjik uyanıp günümü güzel ve mutlu geçirmeme sebep oluyosun..iyiki en kötü zamanlarımda bile bi salaklık yapıp bi cümlenle bi düşüncenle beni güldürmeyi başarıyosun..iyiki bukadar güçlüsün..biliyorum ki ağlasan da tepinsen de sen sana yetersin.. tepinmelerin birlikte mutlu olmak adına sevdiklerinle...iyiki ufacık şeylerden mutlu olmayı biliyosun..bi avuç toprak..bi iki tahta parçası..gökyüzüne bakmak seni mutlu edebiliyo...iyiki onca büyüdüm demelerine ramen bi yerlerde içindeki çocuğu korumayı başarmışın...seni çook ama çok seviyorum!!!!!!