12 Ekim 2012 Cuma

bazen...

..susmak çok zor bazen..bazen konuşmak..gitmek çok zor bazen...bazen kalmak...bilmek çok zor bazen..bazen unutmak....iki elin birbirine bağlı bazen..bazen kuşlar gibi özgür...neden herşey tıkanır bazen...bazen de tıkanmaz su gibi gider..neden dilini bağlar bazen için..bazen de söylememek söylemekten daha kötüdür...neden .insanın yalana koşası gelır....kolaya kaçası gelır..bazen de dosdoğru toslayası hayata.....

 menemen gibi içim bu sıralarda bilmekle unutmak arasında gidip geliyorum..bildiklerimi unutsam huzura ersem diyorum...hiçbişey düşünmeyen yorulmayan insanalrdan olmak istiyorum...beynim fazla çalışmaktan patlıcak..hayır alışkın diil kendısı bu kadar yorulmalara kaldıramıcak die korkuyorum...


 

3 Ekim 2012 Çarşamba

öleesine bişiler

şimdi sen bunu okuyosun ...bi başkası sigarasını tüttürüyo... kimi elinde bi bardak keyfine keyıf katıyo...bende oturdum bunu yazıyorum..ne için niye bilmiyorum bugün sadece yazasım var ne aşk ne meşk ne de özlem diil bunun başına geçiren beni..ölesine bi yazma isteği...kendimle dertleşme isteei...


        annem benimle konuşmuyo..:) gerçi çok sık karşılaştığımız bi durumdur bu ama şimdi hastayım yaözledim bide sinirim bozuluyo ıyıce bu duruma.. bu sıralarda hayat bi öyle bi böyle gidiyo... niye konuşmadığını bılıyorum..haklı..ama bende o tepkiyi vermekte haklıyım ..can bu da...kuzenim evde yok alkadaşlarıyla..mebep istanbulda canan gelmedi...sümüklerim var ve ölümüne öksürüyorum..ha iyi şeylerde var tabi olmaz olurmu..iyi şeyler çok bugünlerde ve insallah artık hergünlerde..sadece arada dilekler istekler bi takım pürüzler...şöle bi evime bakıyorum herşeye rameen huzur var bu evde ışığında koltuğunda köşesinde bi türlü yerde duvara çakılamamış olan çerçevelerinde lambalarında...kokusunda...seviyorum ben bu evde olmayı sanıyorum samsunda olmakla ilgili fikir beyan etmek istemıyorum :)) ama burda olmayı bu evde.. sveiyorum ..etrafımda özgünün olmasını zeynepin uyumasını (kendısını ayık görene aşk olsun ) cananın sezginin bu eve girip çıkmaısnı girip çıkmayıp kedi gibi koltuk kavgası yapmasını seviyorum..aile olmayı gerçekten öle hissetmeyı seviyorum...samsuna dair nargile içmeyi canı huysuzluklarını serkan hocayla dans etmeyı seviyorum..bide stüdyomuz yenilendi onu saadece sevmiyo bayılıyorum :))ama oluyo bazen mod düşüklüklei ne hissediceni en önemlısı ne yapıcanı bılememe durumları..çokta normal..ama bazen korkutucu..elinde bi değnek olsa herşey hallolucak öle büyük isteklerde diil aslında dilinin ucundakiler..ama olmuyo olmyo diilde biliyosun zamanla oluyo nekadar çok istersen o kadar çabuk oluyo ..sadece kuşkuya yer vermemek gerekiyo snaıyorum..o da bazen zor oluyo :) ayy ne iç kararttım ben bugün yaa :) yeter sanıyorum bu kadar çene düşüklüğü bugünde dertleşmiş oldum kendımle..buda böyle oldu işte...