Mutlu sonlardan vazgeçtik :)

Bir insani sevmekle başlayacak herşey
Dünyayı güzellik kurtaracak                      

                Zülfü livaneli

  Bi insanı sevmekle mi baslicak hersey...yoksa o insana guvenmekle mi....sevgi biseylerin basi mi...yoksa icinde barindirdiklariyla bi kuyunun dibi mi...o kuyudan tek basina çıkılır mı...yoksa sevdiğinin eli sana uzanır mı....o el seni defalarca kuyuya bırakır mı...yoksa o kuyuya toprak atıp seni düzlükte yaşatir mi...bir söz yarana merhemken o kelime senden saklanır mı...yoksa o yara bidaha hic acilmaz bi buseyle kapanır mi...senin canını yakan onun da canını yakar mı...yoksa senin acına uzaktan bakar mı.....
      Böyle uzar gider bu tekerleme....ama biliyorum ki bi insani sevmekle baslasa bile hersey ...sadece sevmek yetmio gunumuzde....
         Biliyo musunuz bazen bi masal kahramanı olmak istiyorum...prensi icin ayaklarından vazgecen deniz kızı mesela..yada prensin onu bulmak icin onca dikenli yolları astığı uyuyan guzel...hmmm butun cirkinligine ragmen canavarın icindeki guzelliği goren bell  de olur....bazılarınizın sisman premses olmaz diye çirkinleştiğinizi duyar gibiyim ama biliyorum ki her zayıftan da prenses olmuyo :) zaten ne prensesliği günümüzde henüz insan olunamıyo...
      Cok karisti cumleler en son mantikli ne yazmistim hah! "Bi insani sevmekle baslasa bile hersey sadece sevmek mutlu olmaya yetmio" sevgi de degisti cunku...herseyle ve herkesle birlikte...
        Biz mutlu sonlar aramiyoruz artik inanın....o cikilan yolun varicagi noktaya giden yolda huzur ariyoruz...guven arıyoruz...bizim sac telimiz kırilsa uzulen eski zaman adamlarından vazgeceli cok oldu biz...canımizi yakan seyleri gorup bilip umursayan adamlar arıyoruz....yaralarımıza üflenmesinden vazgeçtik biz..kimse sarmalasın istemiyoruz...yeterki kanatmayın ....mutlu sonlardan vazgectik biz..büyüdük...el ele mutlu huzurlu guvenle yurumek istiyoruz biz sonunun nereye cikicani bilmedigimiz o yolda..hayal kurmaktan masallardan..sonsuza dek mutlu yasamaktan vazgectik biz...
       Biz mutlu sonlardan vazgectik...artik guvendesiniz :)  huzurla yolumuzda yuruyebilir miyiz.....

anlayana....anlasana!!!

Uzunca bi zaman önce bi yazımda  ...''sizinki gibi dil bilgisi kurallarım yok benim hani burun kıvırdıklarınızdanım de'm da'm ayrılmaz çoğu zaman ama daha başka kurallarım var benim...sizin bilmediklerinizden..ayrıca acının dil bilgisi mi olurmuş '' diyivermişim birden...nede güzel demişim...deyi dayı ayırmıyorum ben yazarken cogunlukla ...ayırıcak gücüm olmuyo yada çok mutlu oluyorum onu düşünücek halim olmuyo heycandan...kediyi kopektende ayırmıyorum ben bi böcei öldürmek zorunda kaldığımda da(çok afilli ayırdım da yı) üzülüyorum..bırakamadıgım hayvansal gıdaları yedığımdede... işte ben insanı da insandan ayırmak istemiyorum da..olmuyo öle herzaman..olamıyo....keşke olsa....yazı yazmakta bişi yokta onu okuyanların yazının hangi kısmının onu ilgilendirip hangi kısmının onu ilgilendirmediğini kavraması kavrayamaması üstüne bide algıda seçici ve sıçıcı olması herşeyi karştırıyo...bi rüzgar esiyo ve sonucuna ben bile şaşırtıyo...asla olmaz dediğim şeyler nasıl oluyoda hep beni buluyo...

                     etle tırnak ayrılır mı hiç demeyin sakın...ayrılıyomuş..onca fırtınaya kasırgaya direnen ...onca deprem atlatan....geçirdiği her sınavdan başarıyla çıkan o et ve tırnak bi lodosa yeniliyomuş...çok ama çok şey yazabilirim tırnak için ...çok....koparcasına ardına bakmadan eti hiç kimseymiş gibi geride bıraktı diye...ama işte bazen yazsanda fayda etmiyo...kırılan kırılıyo..kopan kopuyo...sen sen olmaktan çıkıyosun her zorlukta ardında durduğun tırnağın ilk fırsatta senden ayrılmasından dolayı...

bunca kırgınlık geçer mi bilmiyorum...geçerse ne zaman geçer...nasıl geçer....izi kalırmı..birileri farkına varıp bişiler yapar mı...zamanı geri alırmı..hatayı anlar mı...cevabını bilmediğim sorularım var yine....belkide cevabını bildiğim ama duymaktan korktuğum...ama bildiğim bişi var artık  onca kelime boşaymış onca sevgi onca ağlama onca acısını acım yaptığım zamanlar insanlar....bu  cümleleri okurken aradan seçilicek olumsuz kelimeler diil altında yatanın ''''korkunç bi acı..korkunç bi üzüntü..korkunç bi hayal kırıklığı ve korkunç biz özlem olduğunu'''' anlayan insanlar olsun istiyorum hayatımda.....canım dediğinde kelimenin ciddiyetini kavrayan...iyiki varsın dediklerini bi anda yok etmeyen.....hiç etmeyen insanlar istiyorum...ama olmadığını artık çok iyi biliyorum...biliyorum çünkü ben bu yaşananlara tek başıma üzülüyorum...bu soğukluğa bu yabancılığa..bu bizim hayatımızda hiç olmaz dediğim ama şuanda maruz kaldığım herşeye...ee ozaman geçmişin şerefine!!!