anlayana....anlasana!!!

Uzunca bi zaman önce bi yazımda  ...''sizinki gibi dil bilgisi kurallarım yok benim hani burun kıvırdıklarınızdanım de'm da'm ayrılmaz çoğu zaman ama daha başka kurallarım var benim...sizin bilmediklerinizden..ayrıca acının dil bilgisi mi olurmuş '' diyivermişim birden...nede güzel demişim...deyi dayı ayırmıyorum ben yazarken cogunlukla ...ayırıcak gücüm olmuyo yada çok mutlu oluyorum onu düşünücek halim olmuyo heycandan...kediyi kopektende ayırmıyorum ben bi böcei öldürmek zorunda kaldığımda da(çok afilli ayırdım da yı) üzülüyorum..bırakamadıgım hayvansal gıdaları yedığımdede... işte ben insanı da insandan ayırmak istemiyorum da..olmuyo öle herzaman..olamıyo....keşke olsa....yazı yazmakta bişi yokta onu okuyanların yazının hangi kısmının onu ilgilendirip hangi kısmının onu ilgilendirmediğini kavraması kavrayamaması üstüne bide algıda seçici ve sıçıcı olması herşeyi karştırıyo...bi rüzgar esiyo ve sonucuna ben bile şaşırtıyo...asla olmaz dediğim şeyler nasıl oluyoda hep beni buluyo...

                     etle tırnak ayrılır mı hiç demeyin sakın...ayrılıyomuş..onca fırtınaya kasırgaya direnen ...onca deprem atlatan....geçirdiği her sınavdan başarıyla çıkan o et ve tırnak bi lodosa yeniliyomuş...çok ama çok şey yazabilirim tırnak için ...çok....koparcasına ardına bakmadan eti hiç kimseymiş gibi geride bıraktı diye...ama işte bazen yazsanda fayda etmiyo...kırılan kırılıyo..kopan kopuyo...sen sen olmaktan çıkıyosun her zorlukta ardında durduğun tırnağın ilk fırsatta senden ayrılmasından dolayı...

bunca kırgınlık geçer mi bilmiyorum...geçerse ne zaman geçer...nasıl geçer....izi kalırmı..birileri farkına varıp bişiler yapar mı...zamanı geri alırmı..hatayı anlar mı...cevabını bilmediğim sorularım var yine....belkide cevabını bildiğim ama duymaktan korktuğum...ama bildiğim bişi var artık  onca kelime boşaymış onca sevgi onca ağlama onca acısını acım yaptığım zamanlar insanlar....bu  cümleleri okurken aradan seçilicek olumsuz kelimeler diil altında yatanın ''''korkunç bi acı..korkunç bi üzüntü..korkunç bi hayal kırıklığı ve korkunç biz özlem olduğunu'''' anlayan insanlar olsun istiyorum hayatımda.....canım dediğinde kelimenin ciddiyetini kavrayan...iyiki varsın dediklerini bi anda yok etmeyen.....hiç etmeyen insanlar istiyorum...ama olmadığını artık çok iyi biliyorum...biliyorum çünkü ben bu yaşananlara tek başıma üzülüyorum...bu soğukluğa bu yabancılığa..bu bizim hayatımızda hiç olmaz dediğim ama şuanda maruz kaldığım herşeye...ee ozaman geçmişin şerefine!!!