9.30.....

meleklerden işaret beklerken öyle kaptırmışızki kendımızı ....anlayamamışız bi kuşun kanadından kopartılarak bize gönderilen işaretlerden hayır gelmiceni...öyle istemişizki inanmayı bişeyi kırk kere söyleyince olucana..dilimizde tüy bitmiş.....ama olduramadıklarımız bitmemiş...

  uyanmayı reddettiğim  bi sabah var önümde....saatin 09.30 u göstermesini istemediğim....hadi!!!! her kimsen... her nerdeysen ....şimdi ....şimdi bul o zaman makinasını dediğim....kopucaksa kıyamet yarın kopsun istediğim...bi sabah var diyorum günün aydın olamıcanı adım gibi bildiğim....ucunda ölümün olmadığını söyleselerde  ucunu göremeden  ortalarında biyerlerde sıkıştığımı hissettiğim....


dedim ya meleklerden işaret beklerken öyle kaptırmışızki kendımızı bütün insanların içini temizleyebilirz sanmışız....hafızalarını silebilir yada unuttuklarını tekrar hatırlatabilir.....

uyanmayı reddettiğim bi sabah var önümde.....gözümü yummadığım sürece bilsem güneşin dooğmıcanı ......bida gözümü kapatmıcaam bi gece var önümde...nefesimi alınmaz kılan...aldığımı vermemi zorlaştıran....

muş gibi yapmak ve miş gibi davranmaktan yoruldum...oluruna bırakmaktan korkar oldum...çok hızlı geçiyo günler bu sıralar yakalayamıyorum....