..susmak çok zor bazen..bazen konuşmak..gitmek çok zor bazen...bazen kalmak...bilmek çok zor bazen..bazen unutmak....iki elin birbirine bağlı bazen..bazen kuşlar gibi özgür...neden herşey tıkanır bazen...bazen de tıkanmaz su gibi gider..neden dilini bağlar bazen için..bazen de söylememek söylemekten daha kötüdür...neden .insanın yalana koşası gelır....kolaya kaçası gelır..bazen de dosdoğru toslayası hayata.....
menemen gibi içim bu sıralarda bilmekle unutmak arasında gidip geliyorum..bildiklerimi unutsam huzura ersem diyorum...hiçbişey düşünmeyen yorulmayan insanalrdan olmak istiyorum...beynim fazla çalışmaktan patlıcak..hayır alışkın diil kendısı bu kadar yorulmalara kaldıramıcak die korkuyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder